Jeroen Janssen

 

Van striptekenaar in Rwanda naar dorpstekenaar van Doel…

“Tu vas me montrer l’océan en ne me racontant qu’une goutte” het is met die zin van Patrick de Saint Exupéry, hoofdredacteur van XXI, dat het grote liefdesverhaal tussen Jeroen Janssen en Doel begon.
Jeroen Janssen, afgestudeerd aan het Sint Lukasinstituut richting Vrije Grafiek, begon als striptekenaar in Rwanda. Die striptekeningen stelde hij voor aan Patrick de Saint Exupéry, de hoofdredacteur van het tijdschrijft XXI, een Frans tijdschrijft waar er in iedere uitgave plaats is voor een stripverhaal van dertig pagina’s. Patrick de Saint Exupéry vond het werk van Janssen zeer interessant, maar hij wilde een ander verhaal, dat van een exotisch land. En toen heeft hij die heel belangrijke woorden gezegd: ‘Tu vas me montrer l’océan en ne me racontant qu’une goutte’.

Die zomer vertrok Jeroen Janssen samen met zijn vrouw met de fiets naar Doel. Hij begon het dorp, de omgeving, de mensen … te tekenen en keerde die zomer meerdere keren terug. Van die ene zomer in Doel maakte hij een stripverhaal, die in 2011 in XXI verscheen.

arton595
Jeroen Janssen in XXI http://www.revue21.fr/tous_les_numeros#n-16_doel-au-bout-de-la-flandre

Maar één zomer in Doel was voor hem niet genoeg. Er waren nog veel meer verhalen die hij nog niet had gehoord, veel meer mensen die hij nog niet had getekend. Toen stapte hij wel van het stripformaat af, want de schetsen die hij ter plaatste maakte vond hij veel interessanter.
Hij keerde zo elke keer terug, het liefst met de fiets (vanuit Gent!) want de weg ernaar toe is ook een belangrijk deel van het verhaal voor Janssen. Elke keer met zijn schetsboeken en zijn pennenzakken ging hij in het dorp gaan zitten, praatte hij met de mensen en dat legde hij allemaal vast op papier. Na enkele jaren is hij een deel van het dorp geworden, heeft hij een hechte band gecreëerd met de bewoners, heeft hij naar vele verhalen geluisterd.
Die verhalen en tekeningen heeft hij in 2013 gebundeld in DOEL, waar het vooral draait rond de mensen. Mensen zoals Marcella en Sjarel die vroeger een electrowinkel hadden in Doel, die nu jammer genoeg is afgebrand. Maar ook Jeanne en Jerome, Marina, Sabine en Frans hebben hun eigen verhaal die in het boek terugkomt.  Het huis van Frank, het enige huis dat nog geen eigendom is van de havenmaatschappij krijgt ook een pagina in dit grote verhalenbundel.

Jeroen Janssen keert nog altijd regelmatig terug naar Doel. Nog altijd met de fiets, met schetsboeken en pennenzakken in zijn tas, om te gaan tekenen, maar vooral om een bezoek te brengen aan de Doelenaars die vrienden zijn geworden.

Je kan Jeroen Janssen terugvinden op Facebook of op zijn website.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s